Excel, kartka i jedna osoba, która wie

Dlaczego ten raport

O problemach firm produkcyjnych zwykle piszą nie sami zainteresowani, tylko dostawcy systemów i konsultanci. Widać to zresztą w liczbach: na LinkedIn praktycy z zakładów piszą około 9% postów opisujących konkretny problem, w Polsce i w krajach niemieckojęzycznych podobnie. Chciałem usłyszeć drugą stronę: jak ludzie z hal i biur produkcji opisują te problemy własnymi słowami, kiedy nikt nie podsuwa im ankiety ani gotowych odpowiedzi. Takie opisy są w otwartej sieci. Najwięcej szczerych opinii dają grupy użytkowników programów, fora branżowe i ogłoszenia o pracę, w których firmy wprost wpisują swoje problemy w listę obowiązków przyszłego pracownika.

Jak zbierałem materiał

Przegląd objął dwa rynki: Polskę oraz Niemcy, Austrię i Szwajcarię. Materiał zbierałem 28-30 września 2026: posty i wpisy z grup i forów, dyskusje na LinkedIn oraz ogłoszenia o pracę. Do zbierania i analizy tego materiału wykorzystałem AI. Postawiłem osiem hipotez o najczęstszych problemach w organizacji pracy (w raporcie oznaczone H1-H8) i dla każdej oceniłem siłę dowodu. Do tego zestawiłem liczby z badań publicznych, m.in. GUS, Staufen, Trovarit i APA Group. Wpisy z grup zamkniętych opisuję bez nazw grup, osoby wyłącznie przez rolę, a firmy z ogłoszeń przez branżę.

Co z tego wynika: cztery wnioski

Na obu rynkach wygrywają te same dwa problemy. Pierwszy to plan produkcji w Excelu, który w całości rozumie jedna osoba. Drugi to ERP (system, który ma obsługiwać całą firmę) używany w małej części, obok którego żyją arkusze Excel, bazy Access i kartki.

W Polsce luka zaczyna się od braku systemu. Według GUS w 2025 roku ERP miało 42,8% firm przetwórstwa przemysłowego zatrudniających co najmniej 10 osób. Małe firmy dobudowują produkcję i magazyn do programu handlowego albo księgowego.

W Niemczech, Austrii i Szwajcarii ERP jest standardem - pada w 88% ogłoszeń dla planistów produkcji. Mimo to 54% firm przemysłowych z tych krajów trzyma dane w listach Excel obok ERP (badanie Staufen z 2024 roku).

Najwięcej emocji budzą ludzie. Opór przed rejestrowaniem pracy, przeglądy robione pod audyt, technicy, którzy nie chcą zapisywać swojej wiedzy, jedna osoba od systemu w całym zakładzie. Narzędzie, które dokłada pisania, przegrywa z zeszytem.

Na tych czterech wnioskach raport się dopiero zaczyna. W środku zostaje m.in. to, dlaczego firmy wpisują uzgadnianie stanu w systemie ze stanem na półce do obowiązków w ogłoszeniach o pracę, i dlaczego przekazanie zmiany w Polsce wygląda zupełnie inaczej niż w Niemczech, Austrii i Szwajcarii.

Co jest w środku

Raport to PDF w formacie A4, z czterema wykresami. Otwiera go część „W skrócie”, potem opisuję, co zbadałem i jak, pokazuję mapę problemów i omawiam osiem problemów w szczegółach - każdy z oceną siły dowodu i porównaniem obu rynków. Dalej są rozdziały „Ludzie przed narzędziem” i „Inne problemy warte uwagi”, przegląd miejsc, w których praktycy mówią o problemach, oraz liczby z badań. Całość zamyka część praktyczna: sześć kroków dla zakładu, czyli od czego zacząć porządkowanie u siebie. Tę część znajdziesz wyłącznie w raporcie.

Pobierz raport

Zostaw adres e-mail w formularzu poniżej i potwierdź go w wiadomości, którą wyślę - raport przyjdzie zaraz po potwierdzeniu. PDF jest dostępny w sześciu wersjach językowych: polskiej, niemieckiej, angielskiej, francuskiej, hiszpańskiej i włoskiej.

Jeśli któryś z tych problemów brzmi znajomo i chcesz porozmawiać o swoim zakładzie: napisz do mnie albo umów spotkanie.